Dankzij een oplettend berichtje van Erik, die vanuit Nederland had ontdekt dat het vandaag een nationale feestdag is in Frankrijk, wisten we dat we vanochtend rustig aan konden doen. Er moesten immers boodschappen worden gedaan en dat moets vanochtend omdat de winkel aan he begin van de middag al zou sluiten. Zo gezegd, zo gedaan, na het ontbijt kon Kilian nog even voetballen en tafeltennissen met zijn vriendje en daarna werden de inkopen gedaan in Arradon.
![](https://lukibear.nl/wp/wp-content/uploads/2023/08/20230815_0919542.jpg)
Aangezien alles gesloten was vandaag besloten we om het dorpje Le Bono te gaan bekijken, een dorpje op ongeveer 20 minuten rijden. Het dorpje staat bekend om zijn kleine haventje en oude brug die rond 1840 werd gebouwd toen het dorp dankzij de visserij en oesterteelt in opkomst was. Omdat de brug zodanig smal was dat er maar één auto tegelijk overheen kon is deze inmiddels vervangen door een moderne brug waar de provinciale weg richting Auray overheen loopt. Beide bruggen waren te zien vanuit het leuke en inderdaad kleine haverntje, van waaruit een wandelpad verder liep langs de Rivière du Bono. Omdat er GR34 maerkingen te zien waren liepen we een stukje langs deze rivier, terwijl we keken naar een tentoonstelling van eerbetuigingen aan heldendaden die inwoners van Bono ooit hadden verricht. Het pad kwam uiteindelijk uit bij het plaatsje Plougoumelen maar qua afstand was het net te ver dus we besloten om te keren.
![](https://lukibear.nl/wp/wp-content/uploads/2023/08/20230815_132935_resize_58.jpg)
![](https://lukibear.nl/wp/wp-content/uploads/2023/08/20230815_134514_resize_62.jpg)
![](https://lukibear.nl/wp/wp-content/uploads/2023/08/20230815_141927_resize_48.jpg)
![](https://lukibear.nl/wp/wp-content/uploads/2023/08/20230815_142228_resize_26.jpg)
![](https://lukibear.nl/wp/wp-content/uploads/2023/08/20230815_135910_resize_42.jpg)
Terug in het centrum van Le Bono stopten we bij een salon du thé waar we in de beschutting van een parasol wat te drinken kochten met iets lekkers er bij. Dat betekende een aardbeiengebakje voor Kilian, een éclaire voor Luus en papa en mama gingen voor de Kouigh Amann met appel. Om toch iets van Plougoumelen te zien besloten we om er dan maar met de auto naar toe te rijden. Het plaatsje zelf viel wat tegen en met de auto waren we er zo doorheen, wel ontdekte mama op de kaart de Chapelle Notre-dame de Becquerel op een aantal minuten rijden. De chapelle lag midden in het bos op een klein stukje lopen van de weg en hij was open. Achteraf kwamen we er achter dat deze op slechts één dag per jaar is geopend: 15 augustus… Na wat rondkijken reden we weer richting onze thuisbasis.
![](https://lukibear.nl/wp/wp-content/uploads/2023/08/20230815_154416_resize_88.jpg)
![](https://lukibear.nl/wp/wp-content/uploads/2023/08/20230815_154753_resize_34.jpg)
![](https://lukibear.nl/wp/wp-content/uploads/2023/08/20230815_154902_resize_59.jpg)
Het eten bestond uit pastasalade met tonijn en de avond bestond uit jeu de boules, spelletjes en in het geval van Kilian een spetterend optreden tijdens de dagelijkse voetbalwedstrijd. Het was weer rond twaalf uur toen we het licht uitdeden.
![](https://lukibear.nl/wp/wp-content/uploads/2023/08/20230815_1929322_resize_63.jpg)
![](https://lukibear.nl/wp/wp-content/uploads/2023/08/20230815_220936_resize_57.jpg)