Na de best pittige regen van gisteravond en vannacht waar de natuur erg blij mee zal zijn geweest, waren de voorspellingen voor de komende dagen weer als vanouds: volle bak zon en meer dan 30 graden. Voor het opdrogen en inpakken van onze spullen dat voor morgen staat gepland was dat prima, voor een activiteit voor vandaag was het even zoeken. We hadden heel wat opties besproken en er was er uiteindelijk een die we allevier wel zagen zitten: wandelen. Daarbij was het wel prettig om veel in de schaduw te kunnen wandelen en dat vonden we in een wandeling naar de ruine van Chateau de Montbel. Het pad loopt over de Col de la Crusille en geeft aan de ene kant uitzicht op de vallei van ons meer. Aan de andere kant kijkt het uit over de Avant Pays Savoyarde, het deel van de Savoye tussen de Rhone en het Lac d’Aiguebelette.

Na de dagelijkse boodschappen aten we lunch in de schaduw, deze keer met erg lekkere Samosa’s. Lucia en Kilian deden toch nog een last minute poging om toch maar niet te gaan wandelen maar met de rugzak ingepakt reden we even later een kwartier richting het noorden. Toegegeven, het was weer erg warm vandaag maar het begin van de wandeling liep gelukkig in de schaduw maar wel omhoog, De beloning van het klimmen in de warmte kregen we al vrij snel met prachtige doorkijkjes over het vlakke land van de Savoie.

Het pad liep verder langs de uiterste rand van de Col de Crusille en boog uiteindelijk af naar het hoogste punt waar het laatsts overblijfsel van het chateau was te vinden. Het moet gezegd dat het geen indrukwekkende ruine was maar dat hier ooit een groot chateau moet hebben gestaan was duidelijk.

De terugweg was voornamelijk dalend en ondanks nog wat gemopper van onze tieners kwamen we na anderhalf uur terug bij de auto waar de airco meteen voluit werd aangezet. Om de afkoelprocedure goed af te ronden doken we bij terugkomst op de camping meteen het meer in en aten we ’s avonds pasta carbonara. Er werd nog wat getafeltennist en in het donker werden de verlichte badmintonshuttles tevoorschijn gehaald. Om elf uur ging het licht uit, morgen inpakdag met aan het begin van de avond nog een boottochtje.

De dagelijkse routine was als vanouds, de pruttelende koffie, croissantjes van de bakker en langzaam ontwaken in de zon met de campingegluiden op de achtergrond. Toch was de dag net even anders dan andere dagen omdat we vandaag Gwen en Roy weer naar het vliegveld moesten brengen. Nadat papa en Kilian hun ochtendduik in het meer hadden genomen stapten we met mama en Roy in de auto naar de Hyper-U voor de boodschappen: voorraden aanvullen, lunch en avondeten op de camping. Ook vonden we daar het item dat Roy deze vakantie nog had gemist: visballetjes.

Terug op de camping werden de visballetjes gebakken voor dee,inderdaad erg lekker. Daarna was het toch echt tijd voor Roy en Gwen om de koffers in te pakken en rond half drie draaiden we de A43 op richting Lyon, deze keer zonder mama die op de camping was achtergebleven. De rit verliep probleemloos en na een uur liepen we een best drukke terminal binnen. De vlucht bleek met drie kwartier vertraagd dus hadden we alle tijd om nog wat te drinken. Rond vijf uur was het dan toch echt tijd om ze een knuffel te geven en liepen ze naar de gate.

Tijdens de terugrit naar de camping zagen we al snel dat we een behoorlijk donkere lucht tegemoet reden en op de route langs het meer begonnen de dikke druppels regen al neer te vallen. Mama was de middag druk geweest met wasjes draaien en opruimen rond de tent en had de regen zien aankomen. Met alle stoelen en de tafel in de tent aten we tabouleh, rauwkost en kipspiezen, die papa tijdens een droog moment op de barbecue had klaargemaakt. Met een potje Cluedo, een Franse reiseditie die zo klein was uitgevoerd dat je voor elke handeling een vergrootglas nodig had, sloten we de dag af. Morgen gaan we voor een wandeling op de laatste vrij in te vullen dag…

We stonden vandaag op met de wetenschap dat we vanmiddag om 16:00 de huurauto weer moesten inleveren op het vliegveld van Chambery. Dat gaf ons nog wel de tijd voor een laatste uitstapje en een bezoek aan een stad(je) had bij de meeste de voorkeur. Het moest bovendien een stad zijn die relatief dichtbij lag en dus kwamen we al snel uit op Aix-les-Bains. De stad aan de oever van het Lac de Bourget die bekend is door de thermale baden en het casino dat hiermee op de een of andere manier altijd hand in hand gaat. Om 10 uur stond iedereen zowaar klaar, ontbeten en aangekleed, een vroegterecord voor deze vakantie…

Na ruim een half uur rijden vonden we de laatste twee parkeerplekken aan de rand van de oude stad. Wat ons meteen al opviel was dat veel van de winkels nog waren gesloten en op maandag pas na de middag open zouden gaan. Dat was jammer, maar we lieten ons niet uit het veld slaan en streken neer op een terras voor een helaas matige cappucino.

Taartjes werden daar niet geserveerd dus kozen we daarvoor een boulangerie en dat bleek gelukkig wel een groot succes. De verdere verkenningstocht van de stad liep uit op een teleurstelling, het centrum was klein, op veel plekken waren er serieuze sloop- en bouw-werkzaamheden en de meeste straten waren toegankelijk voor auto’s. Daar kwam nog bij dat de oevers van het Lac de Bourget op ruim een half uur lopen van het centrum lagen. Behoorlijk teleurgesteld liepen we terug om dan maar met de auto naar het meer te rijden.

Waar Aix-les-Bains het meer raakt bleek gelukkig wel een mooie plek met een lang pad langs de oever dat werd overschaduwd door een eindeloze rij bomen. Het meer is maarliefst 18 kilometer lang dus kozen we er voor om hiervan een bescheiden stuk te lopen. De zon werd tot nu toe gelukkig afgeschermd door een wolkendek dat wel langzaam aan het oplossen was. Omdat het inmiddels lunchtijd was zochten we een tafeltje bij Chalet chez Mimi’s voor Fish and Chips (mama, Roy en Kilian) en Salade Imperiale (papa, Gwen en Lucia).

Tijdens de terugrit was de zon alweer vol aanwezig en de temperatuur liep al snel op richting de 35°. Terug op de camping doken Gwen, Lucia en Kilian direct het meer in terwijl papa, mama en Roy meteen rechtsomkeert maakten voor het inleveren van de auto en wat boodschappen.

De avond bestond uit pasta Passy en Bolognese bij de tent en een bezoek aan het marktje op de naburige camping. Een flinke onweersbui schampte de camping waardoor het even spannend was of het droog zou blijven mar op wat spatjes na, ging dat gelukkig net goed. Op de plek van het marktje haalden we ijsjes als toetje en bleven we even langs de waterkant hangen om naar de tweekoppige band te luisteren die aan het spelen was. Met nog een blik op de onweersbui die in de donkere avond was weggetrokken naar het noorden sloten we de avond af en daarmee ook de week met Gwen en Roy. Het was een topweek, mooi weer, fantastisch gezelschap en de dagen zijn voorbij gevlogen!

Een voorzichtige ochtendzon begroette ons weer op de tent vanochtend en verwarmde ons lekker tijdens het ontbijt. In ons achterhoofd wisten we maar al te goed dat het ook vandaag weer heel erg warm zou worden, wel hadden we een erg leuk plan: Annecy! Voor de Booghjes onder ons zou dat de derde keer zijn, voor onszelf de vijfde keer. Deze keer wel met een aparte twist: vanaf het kleine stationnetje in Lepin le Lac op vijf minuten rijden van de camping konden we in vijf kwartier in Annecy zijn en daarom hadden we gisteravond via de telefoon kaartjes gekocht. Bijkomend feit was dat het in Annecy vandaag het Fete du Lac is, een feest met muziek en in de avond de grootste vuurwerkshow van Europa, waardoor door de drukte niet handig zou zijn om met de auto te gaan.

Na het ontbijt en namen papa en Kilian nog een snelle duik in het meer en rond twaalf uur kropen we bij elkaar in een klein stukje schaduw op de tentplek van Gwen, Luus en Roy voor een snelle lunch. De trein vertrok gelukkig op tijd en na een kwartier kwamen we aan in Chambery waar de welgeteld vier minuten hadden om over te stappen.

Gelukkig stond de trein aan de andere kant van het peron waardoor dat allemaal soepel liep. De rit van ruim een uur liep onder meer langs Aix-les-Bains en het viel vooral op hoeveel beter de informatievoorziening is in de Nederlandse treinen en hoeveel beter de airco. Met bezwete ruggen liepen we op tijd een druk Annecy in.

Het was voor iedereen een weerzien van bekende straten, pleinen en azuurblauwe vergezichten, deze keer inderdaad wel gevuld met ontzettend veel mensen.

Na een route met omrekkende beweging naar de oude stad kwamen we al snel langs Aux Creperie Breton waar een leeg tafeltje voor zes personen ons toelachtte, daar konden we vanzelfspreken geen weerstand tegen bieden. De prima crepes werden deze keer vergezeld van een lekker cidre doux van Sorre (een fles was niet genoeg) en een Breitz Cola voor Kilian.

De route werd vervolgd langs souvernirshops, kledingwinkels, vinylshops, de Cathedrale Saint Pierre en plekken waar koude drankjes werden verkocht: het was vandaag echt heel erg warm.

Het Fete du Lac zelf was te merken aan muziek en dans/toneelvoorstellingen door de hele stad. Aan het begin van de avond kochten we nog heerlijke ijsjes bij Chez Poustache, inmiddels ook een bekend adres. Onderweg naar het station kochten we ons avondeten in de lokale supermarkt waarbij de dames de goede keuze maakten (saladebowl) en de heren de foute (gortdroge kip-curry baguettes). De terugreis verliep soepel en de dag werd afgesloten met een avondwandeling naar het meer waarbij de tafeltennistafel van de naburige camping werd gebruikt als platform om sterren te kijken. Morgen boodschappen doen en vooral rustig aan.

De nacht was flink onderbroken door Luus die rond half zes met fikse oorpijn wakker was geworden. Met twee madeleines als bodem in de maag en een Ibuprofen tegen de pijn probeerden we nog wat te slapen maar dat lukte niet iedereen. Om acht uur liep papa al richting de receptie om conact te (laten) leggen met een arts maar dat bleek te vroeg. Eerst maar ontbijt gehaald dan, deze keer met alle mannen. Na het onbijt had een nieuwe poging bij de receptie wel succes en hadden we even na half vier een afspraak bij een arts in de buurt van Aix-les-Bains.

De aanstormende hitte was al goed merkbaar en om deze het hoofd te bieden reden we naar Plage de Sougey, een strand waar we tegen betaling een plek in de volgens de opgave overvloedige schaduw mochten zoeken. Na een rit van 10 minuten vonden we een plek voor de auto in de schaduw en sloten we aan in de rij met mensen die hetzelfde plan hadden. Na controle van alle tassen liepen we naar het meer waar we aan de rand van een bosje nog een plek vonden in de schaduw. De hoeveelheid mensen was indrukwekkend en afgebakende zwemdeel gaf af en toe de aanblik van een Chinees zwembad waar iedereen schouder aan schouder ronddobbert. Ondanks dat doken we om af te koelen af en toe het meer in en haalden we lunch bij het restaurant.

Rond half drie pakten we ons boeltje weer in en reden we naar Mouxy in de buurt van Aix-les-Bains. De huisartsenpraktijk was gloednieuw en rook nog naar vers gestucte muren. Zoals ook in Nederland was het lang wachten tot we naar binnen mochten maar de vrouwelijke arts was erg aardig en nam ook voor ons ruimschoots de tijd. Met een recept voor wat oordruppels zochten we een lokale pharmacy op waar we werden geholpen door een Franse dame die zelfs wat Nederlands sprak. Het leek uiteindelijk allemaal met een sisser af te lopen.

Op de camping werd de barcecue aangestoken en brachten we de avond door met wat kletsen, luieren en klusjes. Na een kop thee doken we rond half elf ons bed in. Morgen gaan we naar waterpark Vitam in de buurt van Geneve,

Na de warme dag van gisteren zou het vandaag weer een beetje warmwer worden, de nacht was gelukkig wel wat koeler geweest. Of moeten we het minder warm noemen? Dankzij onze bejaarde achterburen, de baasjes van Minou, waren we op tijd wakker. Elke middag organiseren ze en lunch die druk wordt bezocht en daarbij vloeit de drank rijkelijk, allemaal heel leuk. Daarna horen we de rest van de dag niets meer van ze, tot de dame van het stel luid rochelend om zes uur aan de dag begint met het reorganiseren van alle glazen, pannen en bestek en om zeven uur gaat zachtjes de radio aan. We hebben er over het algemeen weinig last van maar vanochtend kwam het eerste bezoek al vroeg….

Het onbijt liep gefaseerd, eerst papa, mama en Kilian waarbij Roy na een vroege douche al snel aansloot. De dames kwamen wat later maar ook verbazingwekkend op tijd. Het feit dat we vandaag (weer) een bezoek aan Chambery hebben gepland zal daar zeker aan hebben bijgedragen. Na de croissantjes, flute en een pot koffie werden beide auto’s gestart met Lucia en Gwen bij mama en Kilian en Roy bij papa. De rit verliep vlekkeloos en voor twaalf uur parkeerden we onze auto’s bij de universiteit. Vanaf daar liepen we in een kwartier het oude centrum in, al wat puffend in de hitte.

Omdat we mooi op tijd waren konden we met z’n zessen aanschuiven op het knusse terras van Le Petit Phare waar Gwen en Roy ons op heerlijke crepes trakteerden, vergezeld van Cidre Doux uit Bretagne.

Na de lunch splitsten we op waarbij de dames naar Lovisa gingen, een winkel met piercings, armbanden, oorbellen en aanverwante zaken. De mannen kozen begrijpelijk voor een andere strategie en bezochten de lokale Opinel winkel en de FNAC. Nadat we elkaar weer hadden gevonden bezochten we nog kathedraal, souvernirwinkels, de olifantenfontein, H&M en de lokale ijssalon om uiteindelijk bij de Leclerc te belanden voor de boodschappen.

Terug op de camping was het nog te warm om te koken en na een drankje en wat chips namen we nog een duik in het meer. Daarna maakt mama voor iedereen een bord caprese. Morgen wordt de warmste dag van de week met bijna 40 graden, een dag waarop we vooral de nabijheid van water gaan opzoeken. Waarschijnlijk op een van de betaalde strandjes hier aan het meer.

Na de dag van gisteren was er vandaag bij iedereen de behoefte om het rustig aan te doen. Wel stond vandaag de afspraak om de huurauto op te halen in Chambery, de auto die er voor moet gaan zorgen dat we met z’n allen uitstapjes kunnen maken. Na het onbtijt en een plons in het meer stapten we even na elf uur in de auto, vergezeld door Roy die het leuk vond om mee te gaan.

De auto die was besteld was er eentje uit de meest compacte categorie, een Fiat 500 (of vergelijkbaar). In ieder geval een auto waar mama zich comfortabel in kan verplaatsen. Toen we ons door de berg papierwerk hadden geworsteld en de benodigde handtekeningen hadden gezet stond ons een Volkswagen Polo toe te lachen. Op de opmerking dat we een kleine auto hadden besteld grinnikte de Fransman achter de balie dat dit in Frankrijk een kleine auto is. Gelukkig reed mama er zo in weg en was na de rit terug naar de Leclerc en daarna terug de camping helemaal enthousiast.

De lunch vond plaats op de camping en na een proefritje van de mannen in de Polo reden we met z;n allen naar de supermarkt, deze keer de Intermarche in Pont de Beauvoisin. Dat bleek in vergelijking met de naburige Hyper-U best wel een teleurstelling. Gelukkig vonden we wel alle benodigdheden voor een echte Pasta Passy die terug op de camping klaar werd gemaakt. Wel was het goed merkbaar dat het een stuk warmer is geworden, zeker aan het einde van de middag was het benauwd. Hopelijk koelt het vannacht nog wat af. Morgen gaan we Chambery nog met een bezoek vereren.

Het voelde vandaag een beetje als een werkdag met een wekker die om half zeven afging. Met vrijwel de hele camping nog in diepe rust maakten we zachtjes een pot koffie en aten een zielig croissantje uit de supermarkt. Zelfs Lucia stond op tijd naast haar bed met de wetenschap dat we vandaag Gwen en Roy zouden ophalen van het vliegveld. Omdat we maar twee plekken in de auto over hadden en mama wel erg nuttig was met het zoeken van de route was met Kilian afgesproken dat hij op de camping zou achterblijven.

Met de wetenschap dat het vliegtuig vanaf Schiphol om kwart voor acht zou opstijgen stapten we om deze tijd ook in de auto voor een rit van net geen uur. Volledig filevrij reden we naar het vliegveld Saint Exupery bij Lyon waar we na het vinden van een parkeerplek de futuristisch uitziende terminal binnenwandelden. Het was voor de vroege ochtend best druk maar vonden nog een plekje voor een cappucino en een croissant. Binnen een half uur na het landen liepen de Booghjes junior de schuifdeuren door de Frankrijk binnen na een rustige vlucht.

De terugrit liep via de Hyper-U waar we een grote tartelette fraise kochten die bij aankomst op de camping meteen soldaat werd gemaakt. Daarna was het natuurlijk tijd voor een duik in het meer.

De rest van de dag werd besteed aan het inrichten van de tentplek, de tent van Luus moest worden verhuisd en die van Roy moest worden opgezet. Luchtbedden werden opgeblazen en bedden opgemaakt, lampjes werden opgehangen, kledingtassen versleept en heel belangrijk: de stroomvoorziening naar beide tenten werd aangelegd voor het opladen van de mobiele telefoons. Toen de zon de tweede helft van de middag op beide plekjes doorbrak namen we onze toevlucht tot supermarkt voor uitgebreide boodschappen.

Bij de tent werd de barbecue aangestoken voor de curry-kokos-kipspiezen en echte Franse hamburgers die goed doorbakken met peper en zout verrassend eetbaar waren. Er werden nog wat spelletjes gedaan,

Roy bevestigde nog eens het einde van de Uni hegemonie van papa nog maar eens twee keer te winnen en om 10 uur was iedereen het er over eens dat de dag lang was geweest. Morgen de huurauto ophalen en verder wat bijkomen waarschijnlijk.