Een van de felgekoesterde wensen van Kilian was om het aquapark waar we vorig jaar waren geweest nog eens te bezoeken. Het Vitam auqapark ligt in de buurt van Geneve en is ongeveer een uur rijden in noordelijke richting, een afstand die de chauffeurs in ons gezelschap nog wel zagen zitten. De kaartjes waren gisteravond al besteld en dat gaf ons alle tijd om rustig op te starten. Met tassen vol handdoeken, zwemspullen en wat eten en drinken draaiden we de autoroute op, de auto van de dames werd begeleid door Abba en muziek van Grease, de mannen reden door het Franse landschap met Guns ’n Roses en Bon Jovi. Zonder vertraging reden we even na twaalf uur de enorme parkeerplaats op, helaas wel tijdens een (bescheiden) regenbui.
Het viel bij binnenkomst nog mee met de drukte en door de regenbuien was er nog een overvloed aan ligbedden vrij. Omdat we de blauwe lucht zagen doorschemeren door het wolkendek verzamelden we zes ligbedden rondom een boom, Roy en Kilian renden richting de buitenglijbanen terwijl Gwen en Lucia naar het lekkere warme buitenband liepen. Na een uur begon iedereen wel trek te krijgen. Vorig jaar hadden we de patat net misgelopen omdat deze aan het einde van de middag op bleek te zijn, nu was het dus onze kans om toe te slaan. Gwen en Roy zorgden voor zes grote bakken patat met mayo en ketchup, nog altijd de best combinatie met een dagje zwemmen.
Na nog een laatste regenbui waarbij we onze spullen naar binnen mosten verhuizen konden we definitief buiten ons plekkie innemen. Kilian had aanvankelijk met wat ontzag en tegenzin naar de hoogste en snelste glijbaan gekeken waar Roy al wel van af was geweest maar durfde het uiteindelijk toch. Verder was het een afwisseling van wat zwemmen, in de zon luieren met nog een ijsje of een cappucino, waarbij we ons af en toe nog verbaasen hoeveel mensen er inmiddels in het water dobberden.
Kilian scoorde aan het einde van de middag nog een Liverpool shirt van het nieuwe seizoen bij de naburige Intersport en bij de Super-U in hetzelfde complex kochten we pasta en saus die we bij de tent klaar zouden maken.
In de auto op de terugweg bleek dat de kans groot was dat we in de regen zouden moeten koken en daarom gooiden we de plannen om: richting de pizzearia in Lepin-le-Lac die helaas dicht bleek te zijn. Volgende stop was Pont de Beauvoisin waar de horeca er ook weinig zin in had waardoor we uiteindelijk bij de McDonald’s uitkwamen… Terug bij de tent bleek mama haar bril kwijt te zijn, die gelukkig door een eerlijke vinder bij de Mac was afgegeven.
