We werden weer wakker met de zon op de tent en met een goede nacht achter de rug. Het Bretonse meisje met de stem die door merg en been gaat voorzag ons bij de bakker weer van verse croissantjes en brood en we ontbeten in de halfschaduw. Naast lekker wat rommelen rond de tent en zwemmen wilden we nog erg graag een stukje van de GR34 lopen, het deel vanaf het strandje bij de camping rechtsaf rond de Anse de Saint-Jean. Dit is een zeearm die vlak naast de camping het land inloopt en waar we in het voorbijgaan al talloze keren naar hadden gekeken. Luus had aan het einde van de ochtend helaas één van haar beruchte driftbuien, die dit keer zo erg was dat de achterbuurman op klaarlichte dag kwam klagen dat het wel iets minder mocht met het lawaai… Toen ze tot bedaren was gekomen konden we toch nog beginnen aan onze wandeling. Overigens heeft Luus deze vakantie nauwelijks nog boze buien.

Het wandelpad liep bovenlangs het water, eerst evenwijdig langs de kust met uitzicht op de stranden van Concarneau, Beg Meil en Cap Coz en volgde toen landinwaarts de oever van de op dat moment drooggevallen zeearm. We liepen beschut door bomen en merkten weinig tot niets van de sporadische regenbuitjes, iets waar we deze vakantie vrijwel elke dag mee te maken hebben gehad. Met uitzicht op oesters en meeuwen liepen we verder tot we de Anse de Saint-Jean rond waren en de volgende nog grotere inham inliepen, de Anse de Saint-Laurent. Dergelijke inhammen maken het lopen van de GR34 soms tot een frustrerende bezigheid omdat het eerstvolgende dorp heel dichtbij kan lijken maar in werkelijkheid op een dag of meer loopafstand ligt.

We hadden inclusief lunchpauze (zittend op een boomstam hompen stokbrood dopen in de Nutella) inmiddels bijna anderhalf uur gelopen dus werd het tijd om terug te keren naar de camping en na drie uur kwamen we weer aan bij de tent. Onze superbuurtjes waren zo lief geweest om wat boodschappen voor ons mee te nemen en we lieten ons de mosterd-augurk chips goed smaken. We vermaakten ons een paar uurtjes bij de tent met lezen (papa en mama) een boek schrijven (Lucia) en  tekenen (Kilian) en eindigden de middag in het zwembad.

Zoals elke maandag de afgelopen weken haalden we weer crêpes bij het stalletje bij de inagng van de camping. Deze keer hadden ze ook zalm, roomkaas en bieslook, een combinatie die mama zich goed liet smaken. Morgen gaan we een rondrit maken langs zowel de noord- als de zuidkant van de zuidkaap van Finistere, onze laatste vrij in te vullen dag. Snik!