Hoewel we wakker werden van regen op de tent waren we aardig uitgerust, weinig nachtelijke onderbrekingen deze keer. Op de camping blijken verder geen andere jonge gezinnen te staan. Erg jammer voor Lucia maar ook voor ons. Al onze medekampeerders bleken flink uit te slapen, om 9:15 klonk er nog tevreden gesnurk uit de tent aan de overkant. Verder blijken er vooral oudgedienden te staan die elkaar goed kennen. Maar goed, de plek is prachtig en de omgeving ook. Verder vriendelijke eigenaren en een zwembad dus we gaan ons best vermaken. Luus heeft bijna de hele dag lopen zingen dus zij heeft het goed naar haar zin 🙂
Vanmiddag boodschappen gedaan en Daglan is klein maar wel een echt Frans dorp met mooie oude huizen en smalle straatjes. Morgen moeten we een half uur rijden naar een hypermarche want de lokale supermarkten hebben geen Nutrilon babymelk. Er worden blijkbaar weinig kinderen geboren in de Dordogne. Of ze worden grootgebracht met vin rouge, want dat is er in overvloed.
Vanavond ravioli gegeten, op verzoek van Luus die twee borden naar binnen heeft gewerkt. Het in slaap vallen van beide valt niet mee, na twee dagen autorijden niet zo vreemd.
