Het verveelt nog niet, wakker worden met een uitbunidg zonnetje aan de hemel. De voorspellingen voor de komende tijd zijn bovendien prima, met komende zaterdag en zondag een dipje met wat regen. Vanochtend was daar nog niets van te merken en na de croissantjes gingen papa en Kilian voor een duik in een nog rustig meer. Om de voorraden aan te vullen reden we daarna naar de Hyper-U voor de ingredienten voor mama’s tonijnsalade.

Na een lunch bij de tent sprongen we in de auto en reden naar La Bridoire ten zuidwesten van Aiguebelette. Volgens de gidsjes zou er in La Bridoire een wandeling zijn naar een tweetal watervallen. Volgens meerdere reviews zouden goede wandelschoenen noodzakelijk zijn omdat het begin erg steil is. Dat klonk ons als muziek in de oren en met onze goede wandlschoenen aan parkeerden we de auto bij de kerk om er achter te komen dat de watervallen op 200 meter lopen lagen. Het steile begin bestond uit een keurige stenen trap die overging in een kort bospad. De waterval, Cascades du Grenand, was gelukkig wel erg mooi en bevond zich in een smalle en hoge kloof. Het ijskoude water verzamelde zich in een bekken dat er erg uidnodigend uitzag om een duik in te nemen. Ondanks de aanwezigheid van mensen in zwemkleding voelde niemand zich geroepen, de temparatuur van het water was daaar waarschijnlijk de oorzaak van…

Na wat foto’s en wat voeten in het water daalden we weer af naar de kerk, waar een bordje ons de route wees naar het onderste en tweede deel van de waterval. Ook dit bleek een mooie plek hoewel het niet zo idyllisch was als het hoger gelegen deel. Na wat geklouter op de rotsen naast de waterval was het tijd voor een bezoekje aan de kerk waar de “wandelingen” waren begonnen. De deuren van de Eglise de la Bridoire waren gisteren gesloten toen we er voor stonden maar nu konden we naar binnen. Het was zeker de moeite waard met erg mooie glas in lood ramen en vooral ook het geboogde en met sterren beschilderde plafond.

Terug op de campimg namen Kilian, mama en papa nog een verkoelende duik in het meer om daarna de pasta-tonijnsalade klaar te maken. Na het eten was het tijd voor tafeltennis, jeu de boules en een potje Uno No Mercy (3e overwinning op rij voor papa).