Aan de oostkant van het Lac d’Aguebelette bevindt zich een langestrekte bergkam die een natuurlijke barriere vormt tussen de vallei van Chambery en het meer: de Montagne de L’Epine. Vanaf onze camping hebben we mooi zicht op deze grotendeels met bomen bedekte rotswand. Met onze voorliefde voor alles wat met bergen te maken heeft trok dit vanaf het eerste moment natuurlijk onze aandacht. Zeker ook omdat er vanaf de top een prachtig uitzicht moet zijn op het gehele meer. Het meest ideaal is om dit wandelend te doen maar de afgelopen week was eigenlijk te warm voor langere wandelingen bergop. De vooruitzichten laten zien dat het alleen maar warmer gaat worden dus besloten we met de auto bergop te gaan…
De zon scheen weer uitbundig hoewel er wel wat voorichtige wolken waren te zien, een voorbode voor het wat mindere weer het komende weekend. De ochtend werd gebruikt om rustig op te starten, wat koffie drinken, zwemmen, schrijven en badmintonnen (mama en Kilian een nieuw record van 144!). Na de lunch reden we via Novalaise en een hoop haarspeldbochten naar de Col de L’Epine op net geen 1000 meter hoogte. Het uitkijkpunt bevond zich aan de kant van Chambery en gaf een prachtig uitzicht op de stad zelf en het Lac du Bourget. Op de terugweg stopten we ook nog bij een plek die uitzicht gaf op “ons” meer, hoewel we niet het volledige meer te zien kregen.
Op de terugweg werd kort het kleine Novalaise centrum van Novalaise bekeken terwijl de eerste regenbuien zich aankondigden. De Hyper-U zorgde weer voor de boodschappen, dit keer geen ingredienten voor het avondeten omdat we ons avondeten hadden gepland in combinatie met een Pink Floyd cover band in het Relais des Aigles, een restaurant gelegen op drie kwartier rijden en te bereiken via ontelbare haarspelbochten.
Rond vijf uur reden we richting Le Bourget du Lac en draaiden en keerden we ons een weg naar boven. Blij dat we er eindelijk waren, kozen we voor een tafel binnen omdat het buiten door de hoogte 16 graden was… Op de vraag waar de band straks zou gaan spelen deelde de ober onverstoorbaar mee dat het concert vanwege het weer was gecancelled… Nadat de teleurstelling was verwerkt besloten we om dan toch maar wat te gaan eten en kozen voor de specialiteit: de Brasero Party a 25,- per persoon. De party bleek te bestaan uit een werkelijk gloeiend hete mini-grill die in het midden van de tafel werd geplaatst.
De ingredienten die gegrild moesten worden, werden opgediend op een groot bord waarbij de patat gebroederlijk naast en tegen het rauwe vlees lag. Na een waarschuwing naar Luus en Kilian om de met vleessap doordrenkte patat vooral niet te eten begonnen we met het grillen van het vlees en dat bleek door de hoge temperatuur hard werken. Het deel dat we niet-verkoold van de grill wisten te redden was wel heel lekker, dat dan wel.
De terugweg ging bergaf een stuk makkelijker en terug op de camping zette papa zijn Uno zegereeks voort met een vijfde zege op rij. Vannacht en morgen wat wisselvallig, wel gaan we proberen om een wandeling te maken.