Kilian lag vanochtend nog te slapen als een spreekwoordelijke os en dus nam mama de honeurs waar om met papa de broodjes te halen. Bij de boulanger aangekomen ontstond een ware klucht toen de klant voor ons om vier taartjes vroeg. De paniek bij de dame achter de balie sloeg flink toe, wat resulteerde in een minutenlang zoeken naar een doos om ze in te doen. Ondertussen was de rij achter ons al flink aangegroeid maar niemand leek er iets om te geven. Een fenomeen dat we ook in de supermarkten zien: Fransen nemen echt de tijd om af te rekenen en nog een praatje te maken. Bij de gemiddelde Nederlander komt de stoom intussen uit de oren maar de meer ontspannen Franse manier lijkt wel de juiste…
De broodjes in de ochtendzon waren weer heerlijk en ondertussen werden plannen gemaakt om de Tour de France eens een bezoek te brengen. De etappe vandaag start in de stad waar we gisteren nog waren, Chambery, en gaat dan zuidoostwaarts. Het dorp/stadje Pont de Beauvoisin waar we recent bij de Hyper-U boodschappen hadden gedaan was ook onderdeel van de route vandaag. Met een geschatte doorkomsttijd van half vier konden we rustig aan doen en papa en Kilian doken het meer in om Kilian’s nieuwe snorkelset eens te proberen. Ook Lucia kwam er even later bij om de temperatuur van het water te proberen (nog steeds heerlijk!). Na een relatief vroege lunch stapten we even na twee uur de auto in.
In Pont de Beauvoisin aangekomen was het wel even zoeken maar al snel reden we tegen een afzetting aan, het parcours kon niet ver weg zijn. SNel de auto geparkeerd en in het kielzog van een aantal nonnen die ook de renners gingen aanmoedigen, liepen we nog een kleine kilometer tot we grote groepen mensen langs de weg zagen staan. Heel strategisch namen we onze positie in vlak na een rotonde, nog wel in de schaduw want de zon brandde ongenadig hard.
Gedurende drie kwartier zagen we af en toe auto’s van de verschillende ploegen langskomen en kochten we voor Lucia en Kilian wat Tour de France merch bij de langsrijdende boutique. Toen was het toch echt zo ver, onder het geluid van rondcirkelende helikopters, langsrijdende gendarmes en toeterende tour-auto’s kwam de kopgroep langsgesjeesd. Kort daarchter een tweede groep en daarna het voltallige peloton. Alles speelde zich af in een aantal minuten maar we vonden het allemaal fantastisch. Terwijl we nog een aantal verre achterblijvers aanmoedigden liepen we weer naar de auto.
Elk jaar staan we tijdens onze vakantie ook even stil bij de sterfdag van oma Hanny door een kaarsje te brenden, zo ook dit jaar. Mama had in Pont de Beauvoisin een kappelletje gezien en met enig zoekwerk vonden we deze inderdaad. Helaas gesloten en ook de eerstvolgende kerk in Brodoire bleek hermetisch gesloten. De Eglise Saint-Andre in Aiguebelette-le-Lac was gelukkig wel open maar had geen mogelijkheid om kaarsjes te branden. Als alternatief waren met met z’n vieren een momentje stil in een verder koele, lege en in al z’n soberheid mooie kerk.
Bij de Hyper-U werden weer de boodschappen gedaan voor het avondeten: pasta Passy met een uitgebreide salade. In de avond was het tijd voor videobellen met de Booghjes en een potje Uno No Mercy. Morgen alweer prima weer voorspeld en we gaan een waterval hier in de omgeving een bezoekje brengen.